Ercüment Akdeniz’in yeni kitabı “Kardeşim Boro” çıktı

Tekin Yayınevi etiketiyle okurla buluşan Kardeşim Boro’da Ercüment Akdeniz, kardeşi üzerinden iç göçü, yoksulluğu ve toplumsal hafızayı konu ediniyor.

BİA Haber Merkezi

Ercüment Akdeniz’in yeni kitabı “Kardeşim Boro” çıktı

Göç, mültecilik, emek sömürüsü ve yerinden edilme üzerine yürüttüğü çalışmalarıyla tanınan gazeteci-yazar Ercüment Akdeniz, altıncı kitabı Kardeşim Boro ile okur karşısına çıkıyor.

Tekin Yayınevi’nden çıkan kitap, bir anı anlatısının yanı sıra Türkiye’nin yakın tarihine, iç göç hareketlerine ve sınıfsal eşitsizliklere ışık tutuyor.

Akdeniz, kitabı HDK soruşturması nedeniyle Silivri’deki Marmara Cezaevi’nde tutulduğu dönemde tamamladı.

Bu kez Türkiye’ye gelen göçmenleri değil, Anadolu’nun son 60 yılına yayılan iç göç tarihini anlatan Akdeniz; kardeşi Boro’nun yaşam öyküsünü merkeze alarak okuru Varto, Malatya, İskenderun ve İstanbul hattında bir yolculuğa çıkarıyor. Depremler, kırımlar, darbeler, yoksulluk ve siyasal çalkantılarla örülü bu rota; aynı zamanda Türkiye emekçilerinin, yoksullarının ve yerinden edilenlerinin de ortak hikâyesi haline geliyor.

Kitapta mültecilerin, emekçilerin, demir-çelik işçilerinin, çorap ve konfeksiyon işçilerinin görünmeyen dünyası aktarılırken, çocuk emeği sömürüsünden kent gettolarına, sürgünden siyasi mültecilik deneyimlerine kadar uzanan anlatı; bireysel hafızayı toplumsal tarihle buluşturuyor.

Arka planda ise Türkiye’nin yakın siyasi tarihi var: Baskılar, işkenceler, darbeler, sürgünler ve yurtsuz bırakılan hayatlar… Böylece Bükreş ve Bremen, bir dönemin mecburi kaçış rotalarına dönüşüyor.

Yayınevi, kitabın tanıtımında “Edebiyat, sosyoloji ve gazeteciliği aynı potada eriten Kardeşim Boro, yalnızca bir kardeşin hikâyesi değil; göç yollarında dağılan ailelerin, parçalanan hayatların ve buna rağmen hafızasını kaybetmeyen insanların kitabı.” dedi.

Kitaptan paylaşılan bir bölümde Akdeniz, kardeşini anlatmanın kendi çocukluğuna dönmek anlamına geldiğini şöyle ifade ediyor:

“Ve fark ettim ki onu, kardeşim Boro’yu anlatmak kendi çocukluğuma ayna tutmakla mümkün olabilirmiş. Bu kitabı onunla, zamanın farklı bir anında ama aynı durağında, bir cezaevi ortamında yazacağımı elbette bilemezdim…”