Darbelerle haşır neşir coğrafyada alışılmadık bir lider… Thomas Sankara, ülkede yaşayan en büyük iki halkın dilinden birer kelime alarak “Onurlu, başı dik insanların ülkesi” anlamına gelen “Burkina Faso” adını uygun bulur…

Ülkeye dair fotoğrafta büyük mesele 16 Nisan referandumunun sonuçlarının “Hayır” ya da “Evet” çıkması değil. Mesele siyasetin hangi kodlar üzerinden yürütüldüğü / yürütüleceği meselesidir.

1915'de asker Adıyaman-Gerger Venk köyüne gider. Köydeki ağaya köylüleri götürmeye geldiğini ve herkesin köy meydanına toplanmalarını ister. Köyün ağası, köylerinin Ermeni değil Süryani köyü olduğunu ifade eder. Komutan ise, kendileri için hiç fark etmediğini belirterek; "Bizim için soğanın kabuğunun rengi önemli değil, kokusu önemlidir" der.

Karacadağ’ın çepeçevresine ilkbahar gelende, envayi çeşit bitkinin insanla, canlılarla buluşmasının zamanıdır. Kenger bu bitkilerin en ünlülerinden biri.

WHO raporuna göre Halepçe’ye düzenlenen kimyasal saldırı, günümüze kadar 43 bin 753 kişinin ölümüne, 61 bin 200 kişinin de sakat kalmasına sebep olmuş.

12 Mart geldiğinde ilk evvel bizim o evdeki kitaplar gitti. Bir astsubay komşumuz ile rahmetli babamın dostluğu vardı. Kitapları görünce “Aman Kadri Bey! Bu çocuğa mukayyet ol. Bu kitapları okumasın. Yoksa maazallah Komünist olur” demişti.

Nedim'in vefatının da, Amidalılar’ın yayınının da onuncu yılı.

Asıl vurgu yapılması gereken köprülerin hepten "atılmaması" meselesidir. Geride bırakılan dostlara, "neden bizim düşündüğümüz, dile getirdiğimiz gibi düşünmüyor, dile getirmiyor, vurgulamıyor, davranmıyorsunuz" üzerinden bir vurguda ısrardır.

Kürtler, Türkmenler, Araplar, Keldani ve Süryanilerin birlikte yaşadığı çok etnisiteli ve çok dinli bir şehir Hewlêr-Erbil...

15 Temmuz başarısız darbe girişimi sonrası, darbeye teşebbüs edenlere yönelik başlayan uygulama akabindeki bir ay içinde ülke genelinde kesintisiz bir şekilde genel "sıra dayağı"na dönüştü.

Doksan küsur yıllık olan ve adına "parlamanter sistem" denen bu güdük ve kadük "demokrasi"nin başta biz Kürtlere ve dahi fakir fukara emekçi halka pek bir şey katmadığı, çoğu kez söylemde kaldığı aşikar.

Belediyenin önündeki caddede geçtiğimiz günlerde yürürken tek katlı bir yapının küçücük giriş kapısının üzerindeki tabela dikkatimi çekti: "Dişçi"...