Yargılanmak istenen kadın mücadelesi... Hakim karşısına çıkacak olan sadece Zozan değil, aynı zamanda kadın dayanışması. Zozan yalnız değildir. Omuz omuza veren hiçbir kadının yalnız olmadığı gibi...

Ne oldu da yanımızda yöremizde bunca "kindar"lığa, öfkeye, nefrete "vicdansız" kalarak insan olma özümüzden sıyrılır olduk!

25. İstanbul Onur Haftası’nda “yeni” bir mesele tartışıldı: Aseksüellik. Peki nedir bu aseksüellik? Ya da herkes iki hafta biriyle sevişmedi diye kendini “Ben artık aseksüelim” diye tanımlayabilir mi?

Belgeselin yönetmenleri Archer ve Glynn, aydınlık bir gelecek için kendini sivil toplum örgütü çalışmalarına adamış olan Ross aracılığıyla Rojava'nın tüm dünyaya ilham vermesini diliyor olabilirler mi?

Karışıklığın etrafımızı sardığı günlerde unutmamamız gereken, yaşamımızın sebebi doğaya selam etmek ve değerini bilmek.

Vakıflar Bölge Müdürlüğünce restorasyonu tamamlanan “Tarihi Kurtuluş Camii” geçen hafta ibadete açıldı. Unutturulmaya çalışılan Ermeni Apostolik Kilisesi geçmişiyle…

Hesabı sorulamayan her adaletsizlik vicdanları durmadan kanatan bir yaradır.

Emory University’den araştırmacıların kullandığı teknoloji ile, dişi tarla farelerinin beynindeki bazı devreler aktif hale getirilerek, farelerin belirli erkeklere “aşık olmaları” sağlandı.

Alçak sesle, hatta sessizce, tahakküm kurmadan, en doğrusunu bilen kişi olmadan konuşan; haklı çıkarsa kendini bozan, haklı çıkarsanız mutlaka bir ama’sı olan bu insan, bir süredir içerde. Daha birçokları içerde.

Irmak Zileli’nin üçüncü romanı Gölgesinde kendimize, ilişkilerimize, toplumsal cinsiyet rollerine, bencilliğe, özgürlüğe, kısılmışlığa, içimizde tuttuklarımıza ve dışarı kaçanlara bakıyor.

Bu yazı Pazartesi gününden beri kendini güncelliyor. Yazmaya oturduğumdan beri bir şeyler oluyor çünkü, iyi şeyler. İnsanlar birbirini arıyor, her gün Beyoğlu Sineması’na gidiyoruz, çözmeye çalışıyoruz. Onun için geciktim biraz.

Siyavuşgil’in deyişiyle halk, hayal perdesinin ilk defa Bursa’da kurulduğuna, Karagözle Hacivat’ın Bursa’da yaşamış hakiki birer şahsiyet olduğuna o kadar inanmıştır ki, bunun aksini iddiaya kalkışmak, adeta mukaddesata dil uzatmak gibidir.

Diyarbekir’deki fısıltı gazetesi “Kırklar Dağındaki çok katlı yapılar”ın yıkımı ve kaldırılması için bir karar alındığı yönünde… Kentlilerin yaygın bir kesiminin, “Tarihi ve Kültürel Miras” açısından o yapılaşmalardan hayli rahatsız olduğunu biliyoruz.

İktidar, sanatı hegemonyasına alarak onun muhalifliğini ortadan kaldırmayı amaç edindiğinde sanat, sanat olmaktan çıkar. Sanat ve sanatçı boğulur. Erdoğan’ın amacı da bu olduğuna göre, artık elindekilerle idare edecek.

Sheffield Doc/Fest 2017'nin çevre ödülüne layık görülen, yönetmenliği Mark Grieco'ya ait belgesel, aktivizm ve ahlak konusunda seyirciye jimnastik yaptırıyor, medyanın kamuoyu yaratma konusundaki gücüne dikkat çekiyor.

Sıradanlaşmanın yaratacağı etkiler haliyle kişiden kişiye değişecektir. Ancak gazeteciliği entelektüel bir üretim ve paylaşım mecrası olarak gören insanlar için bu etkiler hiç de azımsanmayacak boyutta.

Nina Raine’nin yazdığı “Kabileler”i Sami Berat Marçalı yönetmiş, Barış Gönenen, Tuğçe Altuğ, Ayşe Lebriz Berkem, İbrahim Halaçoğlu, Haydar Köyel, Gözde Kocaoğlu oynamışlar. Oyun B Planı tarafından sahneleniyor.

Elektriği, suyu kesilmiş, kanalizasyonları taşlarla kapatılmış Surlular; kaygan ve kırılgan zeminde kurulan sofrada en fazla ne kadar durabilecekler? Belki de tüm soruların cevabı Sur sakininin sözlerinde gizlidir kim bilir, “Bunların hepsinin sebebi fukaralıktan”.

Ben ilk kez üç yıl önce bir kediyle gerçek anlamda bir bağ kurmayı öğrendim. Elbette sokak kedilerini, dostlarımın kedilerini severdim de, o sevme eyleminde kalmazdım, sevip geçerdim. Üç yıl önce ise bir kedi girdi hayatıma, ismi “Berduş” oldu.

Eğer içimde yeterince minnet uyandırmayı başaramazsam ya da onu doğru düzgün gösteremezsem, kazanmış olduğum her şeyi kaybedecektim. Bu batılı özgürlüğü, bu seküler okullar ve sansürlenmemiş kitaplar vaadini.