Elbette Fidel’i de eleştireceğiz, sosyalizmi de eleştireceğiz. Eleştireceğiz ki ‘daha iyi bir dünya’ talebimiz ve bu dünyaya itirazımız anlam kazansın.

Kitap fuarında giriş ücretine bir anlam veremiyorum. Girişi ücretli yapmak, bu müşteri kitlesinin bir kısmını olumsuz etkiliyor ve yayınevleri müşteri kaybediyor.

İktidar çevrelerinin “AKP diyemezsiniz, AK Parti demelisiniz” ısrarı, iktidarın dayatmacı ve baskıcı yapısının bir parçasıdır.

Gülen Cemaati devletçidir, ılımlı İslamcıdır, solun ve Kürtlerin düşmanıdır! İşte devlet için kullanılabilecek özellikler. Cemaat AKP iktidarıyla başlamadı, ama 10 yıl boyunca AKP sayesinde darbe yapacak ölçüde güçlendi!

Cüppeli münferit bir vaka değil ki, gülüp geçelim. Cüppeli toplumdaki din bilgisinin/anlayışının vasatını ve dolayısıyla genelini temsil etmektedir.

Erdoğan’ın bu nobran dilinin amacı, bir yandan yeni Osmanlıcılık görüşüne alan açma çabası olmakla birlikte bir diğer amacının da, dış politika üzerinden iç politika oyununu kurması olsa gerek.

Fareli Köyün Kavalcısı’nın kaval sesi nasıl bir sihir oluşturuyorsa, gizem de insanı peşine takan bir tür sihirli ‘dünyadır’. Komplo teorilerinin çekiciliği biraz da bundandır.

Moderatör soru sormaya çalışıyor, Hoca fırsat vermiyor ya da soru daha tamamlanmadan, sorunun bir yerindeki kelimeyi yakalayarak onun üzerine anlatıyor da, anlatıyor.

Padişahların, siyasilerin adlarının kurumlara verilmesi pek isabetli değil. İlla kişi adları verilecekse toplumumuzdan mesleki anlamda yenilikçi olmuş kişilerin adlarının verilmesi, en azından toplumsal genel kabul ve meşruiyet açısından isabetli olur.

PKK’yı FETÖ’yü, IŞİD’i biraraya getiren, paslaşarak terör eylemleri yaptıran ve bu farklı gibi gözüken örgütleri eylem dayanışmasına götüren işte o üst akıldır vs. vs. Böyle bir mantık yürütmenin akılla değil ama siyasetle ilgisi var.

Darbe karşıtlığı, demokratik bir tavırdır. Ancak bu durum salt bir darbe karşıtlığı öznesiyle sınırlı kalırsa, bu özne demokratikleşme yerine iktidara hizmet eder.

Devletin ve siyasetçilerin bir kesimi Cemaat’in tehlikelerinden söz ederken ve bürokrasideki tasfiyelerini isterken, AKP iktidarı bu uyarılar karşısında Cemaat’i yüksek perdeden savundu.

Bütün mesele, bebeklerden katil yaratan sistemin varlığında düğümleniyor! Bu toplumun önemli bir kesimi, militarist bir zihniyetin taşıyıcısıdır.

Türkiye’de beyin göçü yaşanmıyormuş da, sanki Türkiye’nin seçkin, kalifiye beyinlerine sahip çıkılıyormuş da, şimdi de Suriyeli sığınmacıların kalifiye olanlarına sahip çıkılacakmış!

IŞİD anlayışının hâkim olduğu bir Müslümanlığı mı, yoksa Türkiye’de şu haliyle yaşanan Müslümanlığı mı tercih edersiniz? Sivas katliamını bir de bu açıdan düşünün…

Erdoğan’ın dış politikasının iflasının tescillendiği günleri yaşıyoruz. Dış politika iç politikadan bağımsız olmadığına göre, dolaylı olarak iç politikasının iflasının da tescillendiği anlamına gelir.

Delirmişlik hali diyorum ya, işte bu ve bunun gibi binlerce olay karşısında toplumun edilgenliği, soru soramaması ve önemli bir kesiminin hala inanması.

1990’lar ile bugünkü durumun temelde birçok benzerlikleri varsa, o halde yeni bir YDH’ya mı gerek var diye sorulabilir. Hayır, o günün koşullarındaki gibi bir YDH oluşumu sağlanamaz.

Hamasete, propagandaya, masala dayalı tarih anlatılarında ne olayların neden-sonuç ilişkilerinden, ne bürokrasiden, ne ekonomik yapılardan söz edilmez. Kısacası toplum nasıl yaşıyordu sorusu sorulmaz.

Başkanı kim denetleyecek? Başkan görevden alınabilecek mi? Başkanın yargı karşısındaki hukuki konumu nasıl olacak? Başkan ile yasama organı arasındaki ilişki hangi hukuki zeminde yürüyecek?