P4C(Felsefe ji bo zarokan) nêzîkatiyek perwerdehiyê ye ku armanc dike ku jêhatîyên ramana felsefî ya zarokan bi awayekî guncaw ji bo temen pêşve bibe. Di vê nêzîkatiyê de, dersdar rola hêsankar digire ser xwe, ramanê teşwîq dike ne ku desthilatdariyek ku agahdariyê belav dike.

Bi hezaran kes li wir bûn Melek. Tev ji bo te, tev li pey te hatibûn. Dilkê te yê bêdawî ji dilê wan tevan re bûbû dil. Û xwe hiltavêt û difirîya û difûrîya bi bêhna yasemînên azadîyê. Bes tu ne li wir bûy Melek.

Kole ji hev hez nakin. Ji xwe jî hez nakin lewre. Dê çawa ji yên wek xwe hez bikin ku? Xwe dibînin di çavên hev de. Lê gava nabînin û rastê rewşên cuda,nebes be jî pêkhatî tên, jerjûran li hev vala dikin. Hesûdî bi pêsîra wan digre û nema berdide...

Bi ser koça dawî ya helbestvan û nivîskarê Kurd Cegerxwîn re 41 sal derbas bûn.

Mamoste Qedrî belkî kesê dawî bû di vê civakê de ku rexne lê bihata kirin. Wî li her derê û di her şert û mercî de erkê xwe bi awayekî berbiçav pêk anî.

Şûşên qirilmez dişkên hahoo! Dostanîyên qirilmez… Hevaltîyên qirilmez, evîn û bawerîyên qirilmez. Agir bi fabrîqeya wan qirilmezan bikeve!

Belkî pisîkên çîrokan îşev bên xewna me. Belkî kilama ku em herî pir jê hez dikin êdî ji guhê me dernekeve. Belkî pelên vê payîzê li dora serê me bibin bablîsokek hogir û dilê me geş bikin.

Mûsa Anter dê di sala 33yemîn a salvegera kuştina xwe de li Amed û Mêrdînê bê bibîranîn.

"Carna dibînim ku kevok li ser û dor û berê wê lîs bûne. Carna bê navber li derdora wê direqisin. Carna hawar in, berwar in, bêwar in. Li wir, li Seyrantepeya te. Seyrantepeya te ya dawîn."

“İnkarkirina Kurdan form diguherîne, nijadperestî kiras diguherîne, tekno-modernîze dibe. Em dikarin vê nijadperestîya nû weke “Tekno-Nijadperesti” binav bikin. Ji ber ku ev nijadperesti zêdetir sanal e, hilberîna kulturî ye, anonim e, fragmanter e, imece ye. Bi yek ‘tuş’ek, an bi yek ‘like’k, an bi yek ‘rt’yek mirov dikare tev lê bibe.”

“Êş ferq e. Heyatê tevlê xwe dike. Lebatên me ancax dikarin xwe bi zaravayên xwe yên xwereng bi me bidin nasîn. Êş sînoran xêz dike, ferqê derdixe holê. Ku êş tinebe hem beden hem jî dinya dikeve binê gerîneka bêferqîyê,eynîtîyê.”

Di civakên bindest da mirov ji bo ku di rewşên giran û bêewle da tên şuxulandin nexweş dikevin. Xizan ji bo ku ne xwedîyên mafê lazimîyên jîyanê ne nexweş dikevin. Jin, zarok, koçber û hemî komên bi dezavantaj pirtir nexweş dikevin. Nexweş berdêla kedxwarî û bêdadîya kapîtalîzmê bi bedena xwe dide û êşa wî dikşîne.

Dema mirov vê meqalê dixwîne jî êş, êşbir û reva ji êşê li derdorê mirov dide lotikan. Mirov şahidîya xwe û çîrokên xwe yên wêrek an jî hêsîrên êşbiran dike. Lehengên çîrokên Dayîka min jî tên bîra mirov û carna li derdorê pîyase dikin.

Li gelek deverên bajarên Kurdan û Tirkiyeyê em dizanin behsa penîrê Wanê yê bi pincarî tê kirin û hema bêjin her kesek dizane ku ev penîr ji ber tam ango aromaya xwe bi nav û deng e.

Kes na, tenê tu dizanî em kî ne Ya Ehmedê Xanî! Kes na, tenê tu dizanî em çi ne, ji ku hatine, çima niha wiha xerîb û dûrhatî ne. Kes na, tenê tu dizanî çima û çawa 30 û 30 û 31 sal dike temenek û diçe li kûrahîya bîrîna canê Memê bicîh dibe. Kes na, tenê tu dizanî ku me çendik û çend car xwe di vê sed salê de bi xencera Zînê kuştîye.

Rêya herî bihêz û mayînde ji bo pêşîgirtina li tundûtûjiyê perwerde ye, ku ji tedbîrên cezakirinê wêdetir diçe. Perwerde ne tenê belavkirina zanînê ye, lê di heman demê de li ser nirxan, empatiyê, rêzgirtinê û hişmendiya wekheviyê ye jî.

Sê cureyên cûda yên xwê ji bîrên ava şor ên li gundê Xwelînê têne hilberandin. Cûreyên xwe yên tên hilberandin ev in: Xwêya spî, xwêya sor û xwêya ji bo dermankirinê tê bikaranîn.

Merasîma bîranîna Dayika Şemiyê Emîne Ocakê, sibê dê li Qada Galatasaray bê lidarxistin. Dayika Şemiyê Emîne Ocak îro koça dawî kir.

”Bêalternatîfî” êşbirek sîyasî ye.”Rêya navîn” a nezelal, bandorek palyatîf çêdike….Sîyaseta palyatîf nikare reformên dijwar an jî vîzyonanên ku dikare biêşîne pêk bîne. Li cîhê vana dest davêje êşbirên demkurt ên ku hew dikarin xirabî û şikestîyên sîstemî veşêrin. Sîyaseta palyatîf nikare ji bo êşê cesaret bike. Bi vê awê her tişt weke berê didome.”

Stêrk ketin erdê îro. Ronî bû her tişt. Di destên wan de çekên eşqê û xewna perperokê. Di dilê wan de kilama me tevan…Lê ew mijang çi bûn, çima xwe şil dikirin bi avîya baharan. Lê ew mijang li ku bûn, xwe li kîjan behrê şil dikirin? Çima hema şil dibûn? Çi ji mijangan hatibû?