Dünyanın farklı yerlerinden yerel yönetim temsilcileri, akademisyenler ve sendikacılar özelleştirmelere karşı verdikleri mücadeleleri birbirlerine aktardılar. Anlatılanlardan anlayabildiğimiz kadarıyla başarıya giden yol zihinsel güç, bilgi, çalışma ve sebattan geçiyor.

Şehir hastaneleriyle ilgili anlatılanlar Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın Utanmaz Adam romanındaki Avnussalah’ın şifahanesini akla getiriyor.

Danıştay 13. Daire Başkanlığının yaptığı itiraz başvurusu üzerine Anayasa Mahkemesi itfaiye hizmetlerinin özelleştirilmesinin mümkün olmadığına karar verdi.

Sayıştay Sağlık Bakanlığı’na neden yetkisi olmamasına rağmen borç üstlenimi yaptığını sormuş, Sağlık Bakanlığı “İdarenin tasarrufundadır” diye yanıtlamış, Sayıştay bu yanıtın mevzuata ve hakikate ne kadar aykırı olduğunu açıklamış.

Bursa Şehir Hastanesi açıldı. Bu uğurda Bursa Devlet Hastanesi, Prof. Dr. Türkan Akyol Göğüs Hastalıkları Hastanesi ve Zübeyde Hanım Doğumevi kapatıldı. Ali Osman Sönmez Onkoloji Hastanesi de küçültülerek, birçok hizmeti sunamaz hale getirildi.

Sağlığa ilişkin iki temel hedef belirlenmiş: “Sağlık hizmetlerinde kalitenin daha da artırılması” ve “Mali sürdürülebilirliğin sağlanması”.

Şehir hastanelerine dair yapılan düzenlemelerin önemli bölümü TBMM’nin son birleşim günlerinde yapılmıştır. Bu ilginç gelenek bozulmadı. TBMM’nin son günü yine bir torba kanun içinde düzenleme yapıldı.

AB İlerleme Raporunda, kamu özel ortaklığıyla adı anıldığı günden beri mücadele eden, “Savaş Bir Halk Sağlığı Sorunudur” dedikleri için gözaltına alınan TTB Merkez Konseyi üyelerinin yaşadıkları var mı? Yok.

Elazığ Şehir Hastanesi tamamlandı, açıldı. Yaşadığı sorunlar diğerlerine benziyor; ne hastalar ne sağlık çalışanları memnun.

Ankara Şehir Hastanesi öyle koskocaman tasarlanmış ki “ibadethaneler” bölümüne 38 adet, toplam 3 bin metrekarelik yer ayrılmış. Sağlık turizmi hedefli bu binada tek bir din için mi 38 ibadethane yapıldı onu bilemiyoruz.

18 Şubat 2019 tarihli Cumhurbaşkanı Kararı'nınmeali şudur: "Şehir hastanesi kamu yatırımı değil, kamudan dışarıya sermaye transferidir."

Atatürk Hastanesi yeni açılan Bilkent Şehir Hastanesi'ne taşınmış. İyi, güzel de; Yeni yapılmış, gayet güzel çalışan Atatürk Hastanesi niye kapatılmış, soran yok.

Yaklaşık 48,5 Milyar TL’lik Sağlık Bakanlığı bütçesinin 6 Milyar 150 Milyon TL’si şehir hastanelerine gidecek.

Yasa çıktığında doğanlar 14, temel atıldığında doğanlar 8 yaşına geliyor. Hastanenin sözleşmesi 25 yıl daha sürecek. Kimin hangi gerekçeyle seçtiği bir türlü izah edilemeyen bu hastanelerin borçlarını da işte o çocuklar ödeyecek.

Sağlık Bakanı da Bilkent Şehir Hastanesinin sahibi Murat Çeçen de tıbbi hizmetlerin 5 yıllık sözleşmeye tabi olduğunu söylemişler, ama 15 gün önce çıkan Kanunla sözleşme sürelerini 10 yıla çıkardıklarını beraberce unutmuşlar anlaşılan.

Sağlık Bakanını bile sansürleyen “havuz filosunun muhariplerinin” neden bu kadar öfkeli olduğu anlaşılıyor.

Sağlık Bakanlığının 2017 yılı bilançosunun dipnotunda ise şöyle yazıyor: Kamu-Özel İşbirliği Modeli Taahhütleri Karşılığı Hesabı: 10.863.676.761,64… Ne kadar şeffaf ve açık değil mi?

Birleşmiş Milletler Yoksulluk ve İnsan Hakları Özel Raportörü Prof. Philip Alston, kamu hizmetlerinin özelleştirilmesinin temel insan haklarını ihlal ettiğini söylüyor.

McKinsey’le yapılan anlaşmayı eleştirenlere “cahil”, “hain”, “düşük zekalı”, “kriz sevici” diyenler cumartesiden bu yana mazilerini silmeye çabalıyorlar. Erdoğan “bitirin bu sözleşmeyi” deyiverince kim kime ne diyeceğini şaşırdı.

Kamudan hak edişle, ödenekle yapılan ihaleler askıya alınacak. Yatırımı kredi bularak yapan şirketlerin işlerinde aksama olmayacak.