Suriye’nin bütünlüğünün korunması kadar, “yeniden” kurulacak ülke rejiminin hangi evrensel değerlere sahip olacağı da büyük önem taşıyor.

Kamuoyu olarak alışkın olduğumuz üzere, TÜİK’in yanıltma ve gerçeği değiştirme çabası sadece enflasyon hesaplamalarında değil. Neredeyse izleyebildiğimiz bütün açıklamalarındadır.

Bugün genç kuşakların bilmediği, bilecek yaşta olanların da unuttuğu “insanlığın ortak iradesiyle üretilen” ve ortaklaşılan; barış hakkı belgelerinin üzerindeki toz, “taşlaşmadan” silkelenebilmelidir.

2025 yılı bütçe giderleri içinde Sağlık Bakanlığı’na ayrılan pay ve harcama tercihleri iktidarın ve bakanlığın toplumun sağlığını gözden çıkardığını net olarak gösteriyor.

AKP-MHP iktidarı ve onların bakanları sağlık harcamalarının kaynağını her geçen yıl daha fazla oranda kişilerin üzerine yıkarken, bu durumun görünmemesi için ellerinden geleni yapıyor.

Deneyimlerle sabit, AKP-MHP iktidarının oyunu bitmez. Ancak, bu özelliği engellenemeyecek, değiştirilemeyecek bir durum olarak kabul edip, ortaya çıkan durumu görmezden gelmek de benzer biçimde kabul edilemez ve diyalektiği reddeden bir tutum olur.

“Çok korkan öğretim üyelerine daha az korkan öğretim üyelerini üniversiteden attırma” uygulaması bilindiği kadarıyla ilk defa 1933 yılında Almanya üniversitelerinde gerçekleştirilmişti. Türkiye üniversitelerinde de 2016 ve daha sonraki yıllarda bu uygulamaları yaşadık.

Genel bütçe, kapitalist toplumlarda sınıf mücadelesinin durumunu ortaya koyan bir belge özelliği de taşımaktadır.

Özel hastanelerin erişkin yoğun bakım ünitelerinde yıllardır yaşandığı bilinip “sessiz kalınan”, fakat geçtiğimiz hafta bazı özel hastane yenidoğan yoğun bakımlarında işlenmiş suçların ortaya çıkması büyük bir toplumsal tepki yarattı.

Ölüm yıldönümünde böylesi bir paylaşıma vesile olduğu için Füsun ablayı bir defa daha sevgi ve saygıyla anıyorum. İyi ki tanıdım, iyi ki birlikte çalıştık.

Kızamık, aşıyla korunulabilir hastalıklardan olmasına rağmen, Türkiye’de son 13 yılın yalnızca dördünde kızamık salgını yaşanmamıştır.

Sağlık hizmetleri, zaman zaman hatta kampanyalarla ya da sağlık taramalarıyla sunulabilecek bir hizmet alanı değildir. Başlandıktan sonra sürekliliğinin olması gerekir.

Sağlıklı olmak bireysel-kişisel bir durum değildir. Toplumsal yaşantının bir ürünü ya da sonucudur. Ve biyolojik farklılıklar dışında, temel olarak egemen toplum biçimi tarafından belirlenmektedir.

İnsanın sağlıklı olabilmesi için, sözü edilen asgari gereksinimlerin karşılanıp karşılanmaması, günümüzde sağlık hizmetleri kapsamında ifade edilen hastalıkların önlenmesi, hastalıkların sağaltılması ve esenlendirme faaliyetlerinin karşılanıp karşılanmamasından daha öncelikli bir sorundur.

Artık günümüzde insan, öncelikle toplumsal bir varlık olarak kabul edilmektedir. Ve sağlık kavramının sınırlarının genişliği de insanın toplumsal ilişkiler ağı içinde yer alması gerçeğine dayanmaktadır.

Belediyelerin özerkliği ve özellikle yerelleşme ile demokratikleşme ve sosyalizme giden yol arasında doğrusal ve pozitif bir ilişki arayışlarının ilk örnekleri İtalyan ve Fransız Komünist Partileri’nin deneyimleridir.

İnsan ve canlı yaşamının öncelenmediği, kolaylaştırılmadığı, herkesin parası kadar gereksinimini karşılayabildiği bir kentsel yaşantı ve bunu yöneten bir belediyecilik modeli oluşturuldu.

Arktik Bölgesi’nde buzul örtüsü azalırken, okyanus yüzeyi artıyor, bu da sömürgenlere dört alanda “yeni” olanaklar sunuyor.

Söz konusu yasal düzenlemelerde tersine, bir yetki devri yapılmadan Türkiye’de belediyelerden hava kirliliği ve ekolojik tahribatla ilgili etkin bir mücadele beklenmemelidir.

Savaş karşıtlığı ile barış talebi ve mücadelesi yirmi birinci yüzyıl insanının görevi değil, özelliğidir-niteliğidir. Ekolojik mücadelenin de vazgeçilemeyecek bir parçasıdır.