Moto kuryeliğin yasal güvencelerinin sağlanması, kurye ölümlerinde ‘indirimli’ değil caydırıcı cezalar verilmesi güncel ve ‘can alıcı’ talepler olarak ortada duruyor. Ata Emre Akman ne ilk ne de son kurye ölümü!

Moto kuryeler öncelikle yaşadıkları sorunları yetkililere duyurmak ve muhatap alınmak istiyor. İnsanca yaşayabilecek ücreti insani çalışma koşullarında kazanmak isteyen kuryeler çalışırken yaralanmak ve ölmek istemiyor.

Neredeyse tüm dağıtım firmaları müşterilerine “HIZLI” ve “HEMEN” sipariş yetiştirmek için “dakikalar içinde”, “aklındaysa kapında”, “uçarak kapında” mottolu reklamlar yapıyor. Kuryeler bu reklamlara “ölümcül reklamlar” adını veriyor.

Bir kuryenin, bir insanın, biri otizmli iki evlat sahibi bir babanın, bir eşin öldürülmesinin karşılığında açıklanan karar bir ceza değildir ve toplumsal vicdanı yaralamıştır. Kamera görüntüleri ile tüm Türkiye’nin, dünyanın tanık olduğu “şey” kaza süsü verilmiş bir cinayettir.

Moto kuryeler olarak biliyoruz ki; Yunus Emre Göçer davasında sorumluluğu ve ihmali olan herkes yargı önüne çıkartılmadıkça toplumsal vicdan kanamaya devam edecek. Ve hiçbirimiz trafikte güvende olamayacağız!