Zamanın kölesi olma ile zamanın satın alınması, kapitalizm ve neoliberalizmin iki temel özelliği. Hâl böyle olunca insan, çalışma sorunu ve yaşama uğraşı arasında salınıyor.

Judith Butler, "Kim Korkar Toplumsal Cinsiyetten?" incelemesinde toplumsal cinsiyet korkutmacasıyla yaratılmak istenen yıkım psikozunun, özellikle politikacılar tarafından nasıl kullanıldığını anlatıyor.

Kültür tarihçisi Paul Craddock, kaleme aldığı Yedek Parça’da bedenin makineye benzetilmesiyle beraber, on altıncı yüzyıldan itibaren hız kazanan organ nakli ameliyatlarına odaklanıyor.

Gramsci, hapiste kaldığı süre boyunca hem dışarıyla haberleşmeye ve yakınlarına kendi durumuyla ilgili bilgi vermeye çalışıyor hem de kim olduğunu ve ne olduğunu, ne yaptığını ve yapmadığını anlatıyor. Bunu bir savunma ve çoğunlukla da fikirlerinden ödün vermeme hâli diye niteleyebiliriz.

Claudio Magris, Körlemesine’de; hafızası silinmeye başlayan Yugoslavya Komünist Partisi’nin üyelerinden Tore’nin ve Danimarkalı denizci Jorgen’in akıl hastanesindeki “tedavisine” ve sorgusuna götürüyor bizi.

İlyas Tunç, Ne Çok Gelecek Ne Az Zaman’da yirminci yüzyıldaki cinayetleri, katliam ve soykırımları görmeye çağırıyor hepimizi. Başka bir deyişle topyekûn bir hatırlamayı önererek yaşananları düşünmenin ve bunlara karşı çıkmanın önemini vurguluyor.

Roger Van de Velde'nin “hastane” eleştirileriyle paralellik gösteren "Çatırdayan Kafatasları"; kısıtlanan, dışlanan, karanlık odalara ve tünellere hapsedilenlere dair kısa hikâyelerden oluşuyor.

“Bir Like’ın Ucuna Yolculuk” alt başlığıyla yayımladığı Dijital Cehennem’de gazeteci Guillaume Pitron, sanal dünyanın dehlizlerinde gezinirken teknoloji şirketlerinin ve neoliberal sistemin oburluğunu gözler önüne seriyor.

Bilim felsefecisi Matteo Pasquinelli, Patronun Gözü’nde sosyal hayatımız içindeki yerini incelediği yapay zekânın, emeği ve toplumsal ilişkileri taklit ederek yol aldığını ve doğal zekâyı örseleme ihtimali doğurduğunu söylüyor.

Öngörülebilirliği savunanlar ile bunun mümkün olmadığını söyleyenler arasındaki çatışma ve teori savaşları epey eskiye uzanıyor. Étienne Ghys, heybesine bu bilgiyi koyarak felsefecilere, matematikçilere ve fizikçilere başvuruyor.

Tarihçi Federico Finchelstein, Faşizme Heves Etmek kitabında demokrasinin tehdit altında olduğunu anlatırken yakın geçmişin otokratlarıyla günümüzdekileri karşılaştırıyor.

Richard Sennett, "İnşa Etmek ve Yaşamak"ta kentlerin mimarisiyle insanların yaşamı arasındaki ilişkiye odaklanırken açık ve kapalı şehir ayrımına, şehir planlamacıları ile kentliler arasındaki ahlaki bağlantıya dair kalem oynatıyor.

Barry Sanders, "Naif Ruhlar"da modern toplumun başlıca sorunlarının nedenlerini ve sonuçlarını, bugünden 19. yüzyıla bakarak ortaya koyuyor.

Bülent Diken, farklı zamanlarda ve çeşitli biçimlerde ortaya çıkan, birbiriyle bağlantılı olan veya olmayan despotizm örneklerini incelerken “Buyruğun despotizmi nasıl kırılabilir?” sorusunu ve bunun yanıtlarını merkeze yerleştirip ayrımlara ve ortaklıklara dikkat çekiyor

Galeano’ya göre gezegen dâhil her şey kullan-at şiarıyla hızla hurdaya çıkarılıyor. Kısacası doğa, “evrensel süpermarketin” çöplüğüne dönüştürülürken “yaşamı hor gören ve nesnelere tapan kalkınma” el üstünde tutuluyor.

"Kiraz Mevsimi ve Sinema Bileti"ndeki yazıların ortak noktası insanın anlatıcılığı; filmlerle, dizelerle, felsefeyle ve düzyazıyla yaşadığı, yaşamayı umduğu, yaşamaktan mutluluk duyduğu ve kendisini mutsuz eden hemen her şeyi bir şekilde ve farklı biçimlerde, imge ve öyküyle anlatması.

Klasik faşizmin bir mutasyon sürecine girdiğini ve yeni dönemde henüz tam manasıyla bir kristalleşme gerçekleşmediğini vurgulayan Traverso, 'faşizm bitti' ihtiyatsızlığına da 'faşizm hortladı' aceleciliğine de katılmıyor. Ekonomik durgunluğun, göçmen sorununun, bölgesel gerilimlerin ve savaşların, sosyolojik krizlerin ve yabancı düşmanlığının yeryüzüne neo-faşizm tohumları ektiğini fakat meselenin hâlâ geçici ve değişken karakterde olduğu söylüyor.

Cem, sanatsal olanın hayli politik, politik olanın da sanatsal olabileceğini göstermişti bize. Onu tanımadan işlerine âşina olanlar, bu ve başka pek çok nedenle Cem’i çok sevdi. Tanıyanlar ise bir başka…

James Baldwin, "Şeytanı Gördüm"de siyahların ABD sinemasındaki eksik temsilinden, önyargı ve korkulara dek geniş bir ufuk turuna çıkarıyor bizi.

Gezgin Günce bir düşünme yolculuğunun seyahatle birleşmesi; yazar Ali Teoman’ın İstanbul’dan hareket edip Edinburgh’la ve Londra’yla süren yolculuğu sırasında gördüğü, işittiği, denk geldiği ve zihnini meşgul eden pek çok şeyi kâğıda döktüğü notlar ve metinler bütünü.