antisemitizm

İsrail Savunma Kuvvetleri (IDF), Aralık 2008’de "Dökme Kurşun Harekatı"na başladı. Yahudi cemaatleri "tek tip düşünen, tek tip davranan" insanlardan değil, dünyadaki tüm halklar gibi değişik konularda değişik fikirleri olan bireylerden oluşuyordu. Ne dünya Yahudileri, ne de İsrailliler kurşun askerlerden oluşuyordu.

Gazze vahşetini eleştirmek insanı antisemit yapmaz. Tersi iddialar, hoşa gitmeyen aykırı sesleri susturmayı amaçlar. İsrail eleştirilerinin giderek Yahudi nefretine dönüştüğünü, bundan rahatsız olanların "Yahudi / Dönme" olarak yaftalandığını görmemek de hata olur.

Belki de, baskı altında oldukları ülkelerde azınlıkların kendilerini "rehine" olarak hissetmeleri, baskı ve saldırılara maruz kalan cemaatlerinin yeni saldırılardan koruma içgüdüsüyle "etliye sütlüye fazla karışmamaları" insani bir olgudur. Belki de, çoğunluğa ait bireylerin kolaylıkla kavrayamayacağı "ürkek bir güvercin sürüsünün" ruh halidir bu.

Zamanın İstanbul defterdarı Faik Ökte anılarında Aşkale’ye giden ilk kafilenin 24 Yahudi, 11 Rum ve 10 Ermeni’den oluştuğunu yazsa da, "Salkım Hanım'ın Taneleri"nde Yahudi olarak sadece Moiz vardı ve hiç Rum yoktu.

Bu süreçte zihin haritalarına "Siyonist"ten "emperyalist burjuva Yahudi"ye, "arkamızdan vuran Yahudi"den "Allah’ın lanetlediği İslam düşmanı Yahudi"ye, "ülkeyi yöneten İttihatçı Yahudi"den "Kemalist rejimin işbirlikçisi Yahudi"ye kadar, herkesin meşrebine göre nefret ettiği bir "Yahudi" imgesi yerleştirildi.

Başbakan "Bu ülkenin, milletin tarihinde hiçbir zaman antisemitizm olmamıştır" diyordu. AB tanımındaki örnekleri kullanarak, ulusal basından alıntılarla Türkiye’de antisemitizme bakmak, problemin boyutları hakkında bir fikir verebilir.

Antisemitizmin bir tek tarifi yok. Avrupa Birliği Temel Haklar Ajansı tarafından kabul edilmiş bir antisemitizm tanımı mevcut: Antisemitizmin sözlü veya fiziksel dışavurumları, Yahudi olan veya olmayan şahıslara ve/veya mülklerine, Yahudi cemaatinin kurum ve ibadet yerlerine yönelir.

Toplumsal bellekte Yahudiler, Anadolu’nun "öz evlatları" değil, "misafir"diler. Antisemit söylem, "Yahudi = İsrail" denkleminin ardına sığınılarak devam ettirildi. Kemalistler, liberaller, solcular, sol liberaller, İslamcı elitler azınlık haklarına duyarlı oldukları iddiasındaydılar; ancak konu Yahudiler veya eşcinseller olduğunda çoğu suskun kaldı.