Yiyecek ekonomisinde istikrarın yeniden sağlanması demek, iklim değişikliğiyle, nüfus artışı ile, tahılların araba yakıtına dönüştürülmesi sorunuyla baş etmek demek.

Geçen yaz Şehrinaz pazara giderken annesine ‘bir şey lazım mı?’ diye sorup da “Bana bir tayt alsana. Siyah olsun” deyince Şehrinaz kendi saçları yola yazmış. ”Ne tayt ha! Sen bana çocukken şort giydirtme ama kendin 75 yaşında olduğunda, şort bile değil, tayt giymeğe kalkış...”

2 Temmuz, Anadolu’nun orta yerinde, Sivas’ta yapılan bir katliamın yıldönümü. Bu katliamın temel nedeni, akıl almaz basitlikte bir şey, bir çeviri girişimiydi. Aziz Nesin, Salman Rushdie’nin Şeytan Ayetleri kitabını Türkçeye çevirtme kararı almıştı.

II. Meşrutiyet’in hak ve özgürlüklerle bıraktığı mirasın, bir ikilemi dayattığı ortada: olumlu gelişmeler nedeniyle redd-i miras mümkün değil; ancak sürecin baskıcı ve otoriter yanları, mirasın gönül rahatlığıyla kabulünü de zorlaştırıyor.

Çevirmenlerin ve öteki okurların aklına Aşk-ı memnu deyince oldukça eski bir kitap gelir. Roman ilk olarak 1898'te Servet-i Fünun dergisinde tefrika olarak yayınlanmış. Ama aranızdaki tarihçi ve arkeologlar için sanırım 110 yıl göz açıp kapayıncaya kadar geçiveren bir süre.

"Henüz Özgür Olmadık" başörtüsü yasağının yol açtığı nahoş deneyimleri farklı açılardan bizlere aktarırken, başı açık olup, öteki olarak kurgulanan insanların da yazılarına yer veriyor, meseleye ezberlenmiş kalıpların dışından bakma fırsatı sunuyor.

Ya bir kadın? Evet, bir kadın! Peki nasıl bir kadın? Kruşçev "Sıradan bir Rus kadını olmalı" dedi. Bir fabrika işçisi, bir çiftçi kadın; sosyalizm altındaki herhangi bir insanın uzaya gidebileceğini gösterecek sıradan bir kadın...

Kanada’nın ilk siyah, kadın genel valisinin hikayesi. Michaelle Jean,ünlü gazateci, imajın/ sembolün gücünü göz ardı etmeksizin, kendini rolünün hakkını vermeye adamış, medyayla ya da medyasız.

Sifonu çekip gözden uzaklaştırabildiğimiz için nadiren üzerinde düşündüğümüz kaka üretimi bir bebeğin en büyük dertlerinden biri. Bebek bezinin evrimi, ekolojik felaket, kaka tehdidinden korunma yolları ve zafer anında yaşananlar...

AİHS ve AİHM içtihatları, cemevlerinin ibadethane olarak kabul edilmesi talebi açısından aydınlatıcı. Mahkemeye göre devlete düşen çatışmanın kaynağını ortadan kaldırmak değil, farklı grupların birarada yaşamasını güvence altına almaktır.

Bianet haber yaparken LGBTT'yi görünür kılmaya, ötekileştirmemeye, hak ihlal eden medyanın eleştirisini yapmaya, yanlış genellemeleri yıkmaya, başarı hikayelerine yer vermeye ve mağduruiyet karşısında yol göstermeye dikkat ediyor.

Geçmişle yüzleşmek gerçekte kendi korkularımızla yüzleşmektir. Alevi, Kürt, Ermeni ve diğerleri.. Sorunlar daha ne kadar bastırılmaya ve “halının altına süpürülmeye” devam edilecek? 15 yıldır meydanları dolduran yüzbinler gerçekte bir “yüzleşme çağrısı”dır.

Lise ikinci sınıftan sonra sol’la tanışmıştım. Ve sol’un da o yıllarda en kayda değer adresli okulu Mektebi Mülkiyeydi. 30 yıl sonra güzel duygularla ayrıldım Ankara’dan. Bir de düşündüm. Mülkiyeli olmanın bana kattıkları ve kaybettirdiklerini...

Tartışmalar gösteriyor ki Madımak Oteli'nin bu halinden herkes rahatsız. Yakında "otel yıkılmasın, boş kalsın" diyenler de çıkabilir, madem unutma müzesi yapılamıyor bari "katliam anıtı" gibi durmasın.

Barış eğitimcisi Fotini'yle söyleşiyoruz. "Kadınlar yaralarını paylaşabiliyor" diyor. "Ama siyasi, sosyal çalışmada içimizde olanı, gerçekten ne hissettiğimizi açmak, 'Bir barış kültürümüz olabilir' düşüncesini benimsemek gerek."

kitapta farkına varılan çarpıcı bir şey var ki, bu ülkede sınıf ayrımı yapmadan militarist dilin her kadını ve o ayrıcalıklı görünen "kendi" kadınlarını da içten içe kuşatması. Tabii bazıları gerçekten mağdur, Foucault’un hakikat söylemi kadar yalın..

“Uzmanlar bu hastalığın belli bir nedeni yok diyor. Yas sendromu, uzatılmış yas filan… Dilbahar’ın çocukluğunda biriktirdiği ciklet kartları, çikolata kağıtları, kibrit kutuları belki ilk belirtilerdi. Eee, anne etkeni de var..."

Almanya'nın birçok kentinde, Ertuğrul Kürkçü, Halil Çelimli, Ragıp Zarakolu, Ayten Gümüşel'le tarihimizi ve bugünümüzü konuştuk. İzleyicilerin çoğu 50-60 yaşlarındaki emekçiler ve gencecik çocuklarıydı: "68'in tohumları filizleniyor" diye düşündük.

İnsanlık yarım yüzyılda çocuğunu doğumdan sonra 20 yaşında gören babalardan ev babalarına gelen bir evrime tanık oldu ama hala anne-baba eşitliği konusunda alınacak çok yol var. Kırılma anı, babanın fotoğraflarla işe yollanması.

Şiirler yazan Hasan'ı, Mutlu’yu tanır gibi ondan yıllar önce Turgut Uyar sanki Mavi’yi tanır gibi yazmıştı “Hasan’ın Mutluluğu”nu... Ve sanki Uyar, Muş-Tatvan yolunda devlete ve eşkıyalara inanmazken Hasan’a inanmıştı....