Mehmet Kurt'un kaleme aldığı İletişim Yayınları'ndan yayınlanan "Türkiye’de Hizbullah", örgüte hem dışarıdan hem de içeriden bakmayı başarmış bir kitap.

2015 seçimleri kampanya döneminde en dikkat çekici bulduğum üç ana nokta oldu: Türkiye’deki muhalefetin alışık olmadığımız tutumu, korku ve umut siyasetinin el değiştirmesi ve AKP ve Erdoğan’ın proaktif konumlarını kaybedişleri.

Şair ve akademisyen Hüseyin Köse ile bazı “yaşlar”daki ölümler, “suçlar”, “taşlar” ve “düğüm” izlekleri ekseninde son kitabı Taşlara Düğüm’ü konuştuk. Sözün perdesini zaman zaman şiir-politika-şiddet ilişkisinin yakıcı güncelliğine doğru aralayarak…

Seçim bitti, partiler ve birçok politik çevre bu seçimin sonuçlarını değerlendirirken ve olası ihtimaller üzerine düşünürken hayvanlar ve doğa yine kapitalist, tahakkümcü, sömürgen çarkların içinde öğütülmeye devam ediyor.

55. Krakow Film Festivali fragmanında bile çok kültürlü ve çok dilli olmanın zenginliğini ortaya koyuyor: Etkinliğe çeşitli ülkelerden katılan yapımların adları tanıtım filminde kendi alfabeleriyle arzıendam etti.

Pratik olarak CHP yalnızca bir gelenektir artık. Yine MHP ve aslında AKP de öyle. Bir seçim daha göremeyecek kadar yaşlı ve hasta bir gelenek.

AKP ile yapılacak her koalisyon girişiminin nihai akıbeti de bu olacaktır: İtiraz ettiği şeye dönüşmek, AKP’lileşmek.

Barış bu ülkeye halklar için upuzun yılların sonunda geldi. Bunu kutlamak lazım elbette hem de kendisine layık bir coşkuyla. Kameramı alıp dalıyorum halay çeken grupların arasına.

Seçimin sonucu ne olursa olsun ve yaşanan her şeye rağmen, HDP’nin kampanyası gülümsemeyle hatırlanacak.

Yoksulluğumuz, sidikli kontesimiz… Yokluğumuzun armağan olduğu varlıklar… Senede bir gün uzak dursun bizden. 28 Haziran’da arzular şelale olup her gün yürüdüğümüz İstiklal Caddesi’nde aksın.

Çanakkale’de 2008’den beri açılan 24 tane çevre davasının dokuzu son altı aya denk geliyor. Çanakkale’de şu an üç tane çalışan, 13 tane de ÇED raporu, elektrik üretim lisansı ya da inşaat aşamasında olan termik santral var.

Barışmanın tek yolu birbirimizin yasına saygı gösterebilmek, beraber yas tutabilmek değil mi? Bu tutum gidenleri geri getirmese de kalanları onaramaz mı?

Eşitsiz ilişkilenme denge durumunun taraflardan birinin lehine ya da aleyhine bozulması nedeniyle ilânihaye sürmez. Nitekim bu seçim kritik bir eşikte kırılmanın seçimi olacak.

Yıllarca gözyaşına mahkûm bırakılmış bir halkın temsilcileri şimdi neredeyse tüm ülkeyi müthiş bir sempatiyle gülümsetiyor. Peki, tarih yazmak bu değilse nedir? Daha açık olalım: Devrim bu değilse nedir?

AKP hükümetinin, belediyelerin ve iktidar yanaşmalı iş adamı taifesinin inşaat temelli rant ekonomisi büyük şehirlerde nasıl yaşanıyorsa, taşrada da aynı minvalde yaşanıyor.

Rüyalarda zamanla oynamanın yolunu bulunca iş kolaylaşıyor. Ancak hayatta zaman makinesinin yapılamamış olmasının sıkıntıları yaşanıyor, geçmişe dönük hile yapamıyoruz.

Krakov’un çağrıştırdığı Polonezköy anıları, berber koltuğundan film festivaline uzanan bir yolculuk ve Wacken açıkhava festivali üzerine bir belgesel...

ezilenlerin tiyatrosu’nun en temel amacı ezilenlerin özgürleşmesini sağlayan bir tiyatro biçimini gerçekleştirmektir, böylece düşlediğimiz demokrasiye ulaşabiliriz.

Kanada hükümetinin zorla ailelerinden koparılarak yüzyılı aşkın bir süre yatılı okullarda asimilasyona ve her çeşit şiddete maruz bırakılmış yerli çocuklar için başlattığı Hakikat ve Yüzleşme Komisyonu’nu yerlilere yapılanları “kültürel soykırım” olarak tanımlıyor.

15 Haziran 1915’te Beyazıt Meydanı’nda idam edilen Hınçak Partisi üyeleri, yalnız kendi halklarının hakları için değil, tüm insanlığın kurtuluşu için dövüşen Ermeni devrimcileriydi.