Dil yaşayan, çok güzel bir alet olduğundan durmadan tazeleniyor. Yeni hislere karşılıklar bulunuyor mesela. Hisler mi yeni adı mı yeni konuldu onu tam bilemiyorum tabii. Yakın zamanda benim pek anlamadığım kimi kelimeler çıktı; misal lovebombing, gaslighting, mansplaining, ghosting… Bir duyguyu, bir hali anlatıyor ama tam olarak nedir diye düşünürken senaristler karakterlere açıklattırdı da bir kısmını çözebildim.
Öğrendiklerimi cümle içinde kullanmaya kalktım, pek başarılı olamadım. Kelimelerin karşılıklarını yerli yerine oturtamadım. Bir kelimeye karşılık bir cümle kurmak zorunda kalınca hafif moralim bozuldu. Bunun üzerine eski usule döndüm. Kendime “eğer anladıysan bunun argosunu bulman gerekir” dedim. Düşünmeye başladım.
Epey denedim, olmadı. “Kelimenin karşılığını tam bulamasam da bunları yapanlara nasıl muamele etmek gerekir acaba?” dedim. Beynimde bir hareket başladı. Sesinden anlarım kendisinin. Beynimden “kendisi” diye söz ediyorum farkındayım, ama ilişkimiz gerçekten bu mesafeyi hak ediyor.
Neyse efendim işte, tıkırtıların arasında ilk mesajlar gelmeye başladı. Lovebombing ekibine “yıkama, yağlama bittiyse bekleme yapma” denilebilir.
Ekşimeye sinirlendim
Mansplaining için “bütün akıllar sana gelmiş, yav he he” diye karşılık verilebilir. Ghosting sırra kadem basmış kişi olduğundan ona uzaktan selametle deyip devam edilebilir. Gaslighting canavarlarına oturduğun yerden kalkarak hafif ileri doğru bir hamle eşliğinde “çakmağı çak çırağı yandırmamışam” denilebilir.
Kavradığımı zannettiğim anların neşesiyle gülümsemeye başlamışken bünyemde bir ekşime başladı. Kafamın içinde eğlenip tavana bakarken durduk yere canım sıkıldı. Eğlencemi bölen ekşimeye biraz sinirlendim tabii.
Derhal iç organlarımla irtibata geçtim. Ne yediğimi, üşüyüp üşümediğimi denetlemek için organlara sordum. Evet, safra kesesi sendeyiz! Benlik bir durum yok. Mide? Zehirlenme emaresine rastlanmadı, üşütme yok, ekşime benden kaynaklı değil. Ağız, sende durum nedir? Çay ve nikotin kaynaklı sorunlar dışında sıkıntı yok.
Böyle böyle organları dolaştım. İç organlar arasında tam bir mutabakat vardı. Meseleyi çözüp eğlenceme dönmek istediğimden iş uzamasın istiyordum, ama ekşimedeki artış devam ediyordu. Kriz masasını toplamak gerekip gerekmediğine karar verebilmek için bir iki kontrol daha yaptım. Evet, kuvvetli bir ekşime var, ama kaynağı ne?
Eğlencemi bölüp “özgürler cemini” toplamaya karar verdim. Yaşanan sorunun türüne ve karmaşıklığına göre katılımcı sayısı değişen heyetin en geniş katılımla birleşimine başlandı.
İlk sözü alarak heyete durumu özetledim. Canı çabuk sıkılan hemen atılıp “Uyu, geçer” dedi. Sakinliğiyle sinir bozan “Uyuduğunda geçecek olanlara benzemiyor. Öyle olsa bizi toplamazdı” diyerek hafif burun kıvırdı. Onun sakinliğine sinirlenen “Sorun neden sende olsun? Kim bilir kim ne yaptı da ekşidin?” deyince araya girmek zorunda kaldım. “Birinin yaptığını hepimiz biliyoruz ya sorun bu olamaz” dedim.
Yakın zamanda okuduğu bir cümleyi uygun durumda kullanmazsa rahat edemeyen “Bu dönemde çürüme hakkında çok konuşuluyor. Eh, çürüyen ekşir sonuçta, değil mi?” dedi. Argoya tercüme edemediğini anlamadığını iddia eden en sevdiğimizden ses çıkmadı.
Daimi üşengeç “Yoruldun, ondandır” diyecekken ona da üşendi. Beriki “sorun fizikseldir büyük ihtimal, ama duygusal sanıyorsun” deyince hep beraber tepki gösterdik. Beklediğimiz bir söz var ama gelmiyor. “Toplantıyı ertelesek mi acaba” demek üzereydim ki bizim bıçkın “Bıkkınlık gevişi getirdiğinden oluyor” dedi.
Fitili kısa olan atılıp “Neşemizi çalamazlar diyen olursa ağzına kürekle vururum” deyiverince bir rahatladık. Birleşime sonraki krize kadar ara verildi.
(ÖE/EMK)
