Figen Şakacı’nın bu sefer çocuklar için kaleme aldığı yeni romanı Tımbıllı, Günışığı Kitaplığı etiketiyle geçtiğimiz günlerde yayımlandı. Kitap çocukların dünyasına onların duygularını, düşüncelerini ve hayal güçlerini merkeze alarak yaklaşırken, aynı zamanda büyüme sürecini, değişimi, kayıpları ve vedalaşmayı bir çocuğun gözünden incelikli bir dille anlatıyor.
Günlük yaşamın içinde karşılaşılan olaylar üzerinden ilerleyen hikâye çocukların bazen yetişkinlerin fark ettiğinden çok daha derin duygular yaşadığını gözler önüne seriyor. Şakacı, bunu ağır ve karmaşık bir anlatımla değil sade, anlaşılır ve naif bir dille yapıyor.
Kitabın merkezinde 10-11 yaşlarında olan Çağla var. Babannesi Mamiş’in ona taktığı Tımbıllı lakabıyla tanınan Çağla, çevresindeki insanlara ve olaylara karşı oldukça duyarlı bir çocuk.
Onun dünyasında küçücük görünen hadiseler bile önemli bir yer tutuyor. Yaşadığı değişiklikleri anlamlandırmaya çalışırken çevresindeki insanlarla ilişkilerini, kendi duygularını ve hayata bakışını da sorguluyor. Hikâyede Mamiş, Emre, Nuriye, Mert ve Nihat Öğretmen gibi karakterler de Çağla’nın dünyasını şenlendirdiği kadar şekillendiren isimler. Her biri, onun farklı deneyimler yaşamasına ve kendisini daha iyi tanımasına katkıda bulunuyor.
Hikâye, Çağla’nın hayatındaki değişimler ve bu değişimlerin onda yarattığı duygular etrafında gelişiyor. Ailesinin İstanbul’a taşınma kararı, onun alıştığı çevreden ve tanıdığı insanlardan ayrılması durumuyla karşı karşıya kalmasına sebep oluyor.
Bu durum, Çağla için yalnızca bir ev değişikliği anlamına gelmiyor; aynı zamanda arkadaşlarından, anılarından ve kendisini ait hissettiği yerlerden uzaklaşması demek. Yeni bir hayata başlama düşüncesi onda merak ve heyecan kadar üzüntü ve belirsizlik de yaratıyor. Usta yazar Figen Şakacı, bu süreci bir çocuğun bakış açısından ele alırken, büyükler için olağan ve hayatın akışında sıradan bir süreç gibi gördükleri taşınmayı çocuklar için ne kadar zorlayıcı bir deneyim olabileceğini gösteriyor.
Romanda öne çıkan temalardan biri vedalaşma. Hayatlarımız boyunca farklı insanlarla tanışırız, bazı yerlere alışırız ve zamanla yeni başlangıçlar yapmak zorunda kalırız. Ancak geride bıraktığımız şeyler her zaman öyle kolayca unutulmaz. Çağla da hem babaannesinin vefatını hem de kasabadaki yaşadığı hayatından ayrılmanın ne anlama geldiğini anlamaya çalışıyor. Onun için anılar, yalnızca geçmişte yaşanan olaylardan ibaret değil; aynı zamanda kim olduğunu ve kendisini nerede güvende hissettiğini belirleyen unsurlar.
Bir diğer önemli tema ise büyüme. Çağla, yaşadığı olaylar sayesinde kendi duygularını tanımayı ve değişimle başa çıkmayı öğreniyor. Büyümek burada bir anda gerçekleşen bir durum olarak sunulmuyor: Aksine, çocukların günlük hayatta karşılaştıkları küçük sorunlar, hayal kırıklıkları ve mutluluklar aracılığıyla gelişen bir süreç olarak anlatılıyor. Çağla her şeyi hemen anlamaz; bazen üzülür, bazen kararsız kalır ve bazen de çevresindeki insanlarla iletişim kurmakta zorlanır. Ancak bütün bu deneyimler onun kendisini ve çevresini daha iyi tanımasına yardımcı oluyor.
Kitabın dikkat çeken yönlerinden biri de çocukların duygularına verdiği önem. Yetişkinler zaman zaman çocukların yaşadığı sorunları önemsiz görebiliyor. Oysa bir çocuk için arkadaşından ayrılmak, alıştığı evden taşınmak veya sevdiği bir şeyi kaybetmek oldukça büyük bir anlam taşıyor. Şakacı, Çağla’nın yaşadıklarını küçümsemeden, büyük bir özenle anlatıyor. Onun korkularına, sevinçlerine ve hayal kırıklıklarına yer veriyor. Böylece okur, çocukların dünyasını yetişkinlerin bakış açısından değerlendirmek yerine onların hissettiklerini anlamaya yöneliyor.
Hayal gücü ve yaratıcılık da hikâyenin önemli parçalarından. Çağla’nın çevresini algılama biçimi, olaylara farklı anlamlar yüklemesi ve kendi iç dünyasına yönelmesi kişiliğinin ayrılmaz bir parçası. Mamiş ve diğer karakterlerle kurduğu ilişkiler de bu dünyayı zenginleştiriyor. Kitap, çocukların yalnızca yaşadıkları olaylarla değil, bu olayları nasıl yorumladıklarıyla da geliştiğini gösteriyor. Bu açıdan hayal gücü, gerçeklerden kaçmak için kullanılan bir araç olmaktan çok, dünyayı anlamlandırmanın bir yolu olarak gösteriliyor.
Tımbıllı aynı zamanda aidiyet duygusu üzerine de düşündürüyor. İnsan kendisini yalnızca yaşadığı eve değil, çevresindeki insanlara, alışkanlıklara ve anılara da ait hisseder.
Bu nedenle yeni bir yere taşınmak, beraberinde birçok soruyu da getiriyor. Çağla’nın yaşadığı değişim, bir yere ait olmanın ne anlama geldiğini sorgulatıyor. Kitap, yeni başlangıçların geçmişi tamamen geride bırakmak anlamına gelmediğini hissettiriyor. İnsanlar farklı yerlere taşınsa da yaşadıkları deneyimleri ve kurdukları ilişkileri yanlarında taşımaya devam ediyor.
Figen Şakacı, bütün bu temaları sade ve doğal bir anlatımla işliyor. Karakterlerin duygularını doğrudan açıklamak yerine, onların davranışları ve yaşadıkları olaylar üzerinden gösteriyor. Bu yaklaşım, hikâyenin samimi bir hava kazanmasını sağlıyor. Kitapta büyük ve olağanüstü olaylardan çok, gündelik hayatın içindeki deneyimler önem taşıyor.
Bunların hepsi düşünüldüğünde Tımbıllı, çocukluk dönemindeki değişimleri, ayrılıkları ve büyüme sancılarını ele alan bir kitap olarak öne çıkıyor. Çağla’nın yaşadıkları üzerinden insanın geçmişiyle kurduğu ilişkiyi, bir yere ait olma ihtiyacını ve yeni başlangıçlarla baş etme biçimini anlatıyor.
Kitap, çocukların duygularının ciddiye alınması gerektiğini hatırlatırken büyümenin her zaman kolay ve mutlu bir süreç olmadığını da gösteriyor. Bazen alıştığımız şeylerden ayrılmak zorunda kalırız. Ancak bu ayrılıklar yaşadıklarımızın değerini ortadan kaldırmaz. Tımbıllı da bu noktada, değişimin ve vedalaşmanın hayatın doğal bir parçası olduğunu sade, içten ve anlaşılır bir dille anlatırken bu sayede her yaştan okura hitap ediyor.
(ŞT/NÖ)
