İBB soruşturması kapmasında tutuklanan İstanbul Planlama Ajansı (İPA) Başkanı Buğra Gökçe’nin dayısı Süleyman Alim Gölge hayatını kaybetti.
Buğra Gökçe’nin tutukluluk süresi doldu: Tahliye olana kadar her gün dilekçe verilecek
Gölge’nin yarın (1 Ekim) öğle namazının ardından Ankara Karşıyaka Mezarlığı’nda toprağa verileceği öğrenildi.
Gökçe’nin avukatları, cenazeye katılabilmesi için cezaevinden izin verilmesini talep etti.
Gökçe, dayısının ölüm haberini Silivri’deki duruşma sırasında aldı. Sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda dayısına ilişkin duygularını anlatan Gökçe, cenazeye katılamayacağını belirterek cezaevi koşullarına tepki gösterdi.
30.09.2024
— Doç. Dr. Buğra Gökce (@gokcebugra) September 30, 2026
Silivri 14:45
Yeni Duruşma Salonu / Nezarethane
Canım Day'ımmm.. Dayıcığımmm...
Aslanım benim... 'Benzetilmekten gurur duyduğum'...
Adımı duyunca hasta yatağında gözü parlayan temiz yüreklim...
Tarifsiz bir acı içindeyim. Kelimeler yetmiyor, gözyaşlarım ne yapsam… pic.twitter.com/JQN4j9ygMN
Gökçe’nin paylaşımının tamamı şöyle:
“30.09.2024
Silivri 14:45
Yeni Duruşma Salonu / Nezarethane
Canım Day’ımmm.. Dayıcığımmm...
Aslanım benim... ‘Benzetilmekten gurur duyduğum’...
Adımı duyunca hasta yatağında gözü parlayan temiz yüreklim...
Tarifsiz bir acı içindeyim. Kelimeler yetmiyor, gözyaşlarım ne yapsam dinmiyor. 1 ay içinde elimizden kaydın gittin. Elimden hiç birşey gelmedi. Dışarıda olsam belki o ‘akıllı ilaç’ için izin prosedürünü tamamlatırdım bu kör düzene... Belki bir faydam olurdu..
Kimbilir belki de benim için yanan yüreğin, acı çeken gönlünün tepkisiyle nüksetti bu meret... İstemeden sebebi mi oldum, istemeden çaresizce sürecine katkı bile sağlayamadığım. İçimdeki acı, yüreğimdeki sızı öyle büyük ki..
Böyle bir haberi cezaevinde almak bir insan evladının başına gelebilecek en ağır şeylerden biri olsa gerek. Allah büyük ki tek başına hücrede değil, duruşma salonunda öğle arasına girerken duydum haberi. Şoku, acıyı, gözyaşını, isyanı ve duayı şu an nezarethanesinde yaşıyorum bu koca hangarın.
Yanımda dostlarımın olması bir nebze teselli oldu. Elleri üzerimde, hepsi acımı paylaştı.
Gece ne olacak... Sonrası nasıl geçecek bilmiyorum ama tüm dualarım senin için Dayımmm..
Cenazene bile katılmama izin vermeyen kurallar, kısıtlar içinde çekiyorum çilemi.
Dayı birinci derece yakın değilmiş! En birinci dereceden, yüreğimi yakan bu yakınlığın, sevgimin şefkatinin, yüreğimdeki yerini hayatımdaki anlamını siz nereden bileceksiniz!
‘Siz benim neler çektiğimi nerden bileceksiniz...’
Allah rahmet eylesin güzel dayım.. Yattığın yer hiç incitmesin. Hastalığında yanında olamadım. Cenazene bile gelemiyorum ne olur bağışla. Buradan helalleşeceğim.. Hakkını helal et...
Sema yengem, Levent’im, Mehmet’immm.. Başımız sağolsun..
Canım anacığım başımız sağolsun.. Tüm geniş ailem başımız sağolsun..
‘Bu da geçer yâ hû’ OĞLUN”
