Yaklaşık 15 yıl öncesine kadar, tarım ürünleri açısından kendi kendine yeterli az sayıdaki ülkelerden olduğumuzu hatırlatan Ayhan Duygun, 14 Mayıs Dünya Çiftçiler Günü ile ilgili olarak çiftçi ve tarım sektörünün sorunlarını şöyle ortaya koydu.
Tarım ürünü ithalatımız 4 milyar dolar
*10-15 yıl önce gıda konusunda dünyada kendi kendine yeten 6 ülkeden biriydik.
*Yanlış tarım politikaları sonucu 3.5 - 4 milyar dolar tarımsal ürün ithal eder duruma geldi.
Tarım bitme noktasında
*'Dışarıda ucuz, üretmeyelim satın alalım' şeklindeki tüccar mantığıyla uygulanan tarım politikaları, nüfusun yüzde 43'ünü oluşturan tarım kesimini açlık sınırına getirmiş; tarımsal girdilere (gübre, ilaç, tohum, mazot, teknoloji vb.) yapılan zamlar, arz ve talep dengeleri gözetilmeden uygulanan plansız üretim, tarım sektörünü bitme noktasına getirmiştir.
*Dışarıdan ithal edilen hastalıklı et ve et ürünleri toplum sağlığını tehdit eder olmuş, ithal edilen süt ürünleri hayvancılığımızı bitirmiş, ithal edilen ham yağ, pamuk, tütün, buğday, narenciye, meyve ve sebzeler vb. ürünler bitkisel üretimi de artık ekememe noktasına getirmiştir.
*En önemlisi de köylü toprağından, üretimden koparılmaktadır. Köyden, topraktan kopan insanı tekrar köye üretime döndürmek kolay olmayacaktır.
*Ülke, gerek iklim, gerekse toprakları itibariyle her ürünü yetiştirecek olanaklara sahiptir.
Anadolu gen kaynağı
*Bir çok ürünün gen kaynağı olan Anadolu toprakları üzerinde olup da tarımsal ürün ithalatı yapmak kadar büyük bir yanlışlık olamaz.
Yabancı tröstlere teslim
*Şimdi de; çıkarılan Şeker Yasası ve Tekel'in özelleştirilmesiyle pancar üreticisi de uluslararası şeker tröstlerine teslim edilmek istenmekte;
*Dünyaca ünlü Türk tütününü üreten ve en yoksul kesimi oluşturan tütün çiftçisi de tamamen uluslararası tekellerin insafına terk edilmek istenmektedir.
IMF ile değil,tarım kesimi temsilcileri ile...
*Dünyada tarımı geri olan hiçbir gelişmiş ülke yoktur. Ülkemizin kalkınması da; kırsal alanda yaşayan insanları bulundukları yerde istihdam edecek tarıma dayalı sanayiyi kurarak, tarım nüfusunun yüzdesel oranını azaltmakla mümkündür.
*Tarım nüfusunun azaltılması; bu kesimdeki insanları büyük kentlerin varoşlarına göç etmeye zorlamakla, bu insanların ekonomik yaşamlarını bitirmekle olamaz.
*Acilen yapılması gereken; toprağı ve çiftçinin korunmasını esas alacak; iç tüketimi ve ihracatı hedefleyen, planlı ve rasyonel üretimi gerçekleştirecek tarım politikalarının acilen hayata geçirilmesidir.
*Bu politikalar da Uluslararası Para Fonu (IMF) reçetelerine göre değil, tarım kesimini temsil eden kitle örgütlerinin (Ziraat Odaları'nın, Ziraat Mühendisleri Odası'nın, Ziraatçiler Derneği'nin, Veteriner Odaları Birliği'nin..) birebir katılımıyla oluşturulacak politikalarla olmalıdır.(YÖ)
