1920'li yıllarda İzmitli Mahkeme Başkatibi İbrahim Çınar'ın Ermeni şekerci Hacı Agop'tan yapımını tesadüfen öğrendiği pişmaniye İzmit'in simgesi haline gelmişti.
Ekonomik kriz pişmaniyeyi de etkiledi
Ekonomik kriz ve pişmaniye üretimindeki girdi fiyatlarındaki artış pişmaniye üretimini etkiledi.
30 yıllık pişmaniye üreticisi olan Kar Pişmaniye'nin sahibi Yaşar Üçcan, "Tavşanlı ve Çorum arasında yaşanan leblebi tartışması gibi pişmaniyeyi de bazı illerin sahiplendiğini" söyledi.
Üçcan, "İzmit pişmaniyesine sahip çıkmadığı sürece Afyon ve Düzce 'Pişmaniye bizim' diyecek. Zaten Afyon, Türkiye'de pişmaniye olarak bizi geçmiş durumda. İzmit'te biz üreticiler birbirimizle uğraşırken, onlar pişmaniyeleri en güzel tesislerde üretip satış yapıyorlar" dedi.
Üçcan'a göre, İzmit'i ikiye bölen otoban kurulduktan sonra, pişmaniye sektörü gerilemeye başladı.Yol kenarındaki tesislerin bir araya gelmesi gerekiyor, belki de bu yolla Afyon'la rekabet edebileceklerini" söyleyen Üçcan, devlet yetkililerinin de bu konuya duyarlılık göstermesi gerektiğini belirtiyor.
Pişmaniyenin yapılışı
İlk önce 20 kilo yağ, 3 kilo tereyağı, 3 kilo tahin ve 75 kilo un, 4, 5 saat normal ısıda makinede pişirilerek hammadde hazırlanır. 18 kilo civarındaki şeker 170 derecede kaynatılır, mermer taşa dökülür. Mermer taşta soğutulan şeker, sonra ağda haline gelir. Ağda, daha önceden pişmiş olan hamur ile karıştırılır. 6 usta tarafından yaklaşık 15-20 dakika çekilerek tel tel, yani yemeye hazır hale getirilir. Hazırlanan pişmaniye, daha sonra parçalar halinde soğutulur ve paketlenir (NK)
