Cihan Ekinci

Kürtler, edebiyat ve sinemada folklorik, geri kalmış ya da trajik figürlere indirgeniyor. Bu temsil biçimleri eşitsizliği normalleştirirken, Kürt meselesinde sadece politik ve hukuki değil; estetik ve etik düzlemde de gerçek bir yüzleşmeye ihtiyaç var.

Yeni bir çözüm sürecinden söz ediliyor. Barış mı? Belki. Ama Leyla biliyor: Eğer geçmişin yangınlarıyla yüzleşilmezse, bu barış da yeni bir kıvılcımla kül olabilir.

Kendi sessizliğinizi ve başkasının susturuluşunu fark etmeye hazır mısınız? Çünkü bu defa mesele yalnızca barış değil. Bu defa mesele: Kendinizle, hakikatle ve bu toprakların çok dilli, çok kimlikli geleceğiyle yüzleşmek.

Barış yalnızca silahların susması değildir. Barış, bir halkın kendi sesiyle konuşabilmesi, kendi diliyle sahneye çıkabilmesi, kendi hikâyesini anlatabilmesidir. Ve bu hikâye anlatılmadan, hiçbir barış sahici değildir.

"Bu, halkın değil, devletin solculuğudur. Bu, sadece halayla devrimci olunabileceğini sanan bir körlüğün solculuğudur."