Esra Gedik "Yaprak Dökümü"nden "Binbir Gece"ye, "Bıçak Sırtı"ndan "Kavak Yelleri"ne, dizilerde mevcut toplumsal cinsiyet algılarının nasıl yeniden üretildiğini tartışıyor: Ataerkillik, cinsellik, tecavüz, annelik, delikanlılık, heteroseksizm...

Hızlı bir değişime karşı direnen otoriter ve ideal bir baba portresi çizilir dizide. Bu da, Tanzimat'ın otoritesini kaybeden babası yerine daha ütopik ve muhafazakar bir baba imgesini yerleştirir. Roman, senaryoda bambaşka bir hal alır.

Kürt meselesinin çözümü noktasında en büyük zaafın etnik milliyetçi Kürtler olduğu ortak kanısı nasıl azımsanmamalıysa; bu sorunun Kürt etno milliyetçiliği ve PKK ayaklarının yanında, bir de Türk milliyetçiliği ayağını da vurgulamak gerek.

İşçileri 24 saat çalıştırarak, devletin tam desteği, sektörün uluslararası alanda patlamasının ivmesiyle, iş güvenliğine yatırım kelimesini telaffuz bile etmeden sektör büyüyünce, ne oluyor? Kim büyüyor, kim ölüyor?

AİHM'in Bayram Duran kararında gözettiği amaç, yargı sisteminin, ileride benzer ihlalleri önlemek amacıyla "caydırıcı bir etken" olarak işlemesini sağlamak. Çünkü Duran'ı gözaltında öldüren polislerle ilgili yargı gerektiği gibi işlememişti.

Dünya "tarihsiz halklar"ın tarihiyle yüzleşiyor, Türkiye ise hâlâ dünyaya direniyor. 1938 Dersim Katliamının üzerinden 70 yıl geçti. Dersimlilerin aklından bu trajedi tam 70 yıldır çıkmıyor. Bu tarih yazımında Dersimliler de yerlerini almak istiyor.

1 Mayıs'ta yaşadıklarımız, polisin 1 Mayıs'ı adeta "cihat günü"ne çevirmesi, TTB Başkanının, "Ergenekon operasyonu"na nazire yapar gibi, sabahın beşinde gözaltına alınması karşısında dilimin ucuna gelenleri sıralamamak için herkese aynı şeyi söylüyorum: "Gelelim baklanın faydalarına..."

Eğer sokak oyunlarının modası geçmiş olmasaydı bugünün çocukları belki "polis savaşı" oyunu oynarlardı. Gerçi artık sokak oyunları da oynanmıyor. Zaten sokaklar güvenli değil. Acaba polisleri 1 Mayıs'ta o kadar insafsız kılan neydi?

Annem "herkesin anneliği kendine" derdi. Haklı(ymış); Her annenin kokusu gibi, anneliği de farklı. Sonra salona geri dönüp, duvardaki annemin fotoğrafına bakarken bir kez daha onu ne kadar özlediğimi duyumsuyorum...

Amida'da yaşadım ben, kendimi bildim bileli. Ömür bu! Vefa ederse ömrüm bundan sonra da Amida'dır vatanım. Yaşayacağım bundan sonra da Amida'da. Uzak diyarlardayken de Amida'da yaşadım...